‘ಟಗರು’ ರೀಲು ಬರಹದಲ್ಲಿ ನಟನೆಯೇ ಹೀರೋ, ಕತೆಯೇ ವಿಲನ್!

‘ರೀಲು ಬರಹ’ ಒಂಚೂರು ಚೇಂಜ್ ಆಗಿರೋ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಲಾಂಗ್ ಕಲಾಕಾರ್ ಶಿವಣ್ಣ ಮತ್ತು ದುನಿಯಾ ಸೂರಿ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ “ಕಡ್ಡಿಪುಡಿ’ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮೋಡಿ ‘ಟಗರು’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂಥ ಸಿನಿಮಾ ಸಾರಸಗಟು ಚನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಥಾಹಂದರ ನೋಡಿದಾಗ ಕೇಸರಿಬಾತ್ಗೆ ಚಟ್ನಿ ಬೆರೆಸಿ ಕೊಟ್ಟಂಗಿದೆ. ಹೀರೋ ಶಿವು ರೌಡಿ ಚಿಟ್ಟೆ ಪಾತ್ರದ ವಶಿಷ್ಠನನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ ಮಚ್ಚಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲರ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಡಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಂತೆ ಸೂರಿಯೇನಾದರೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಯನ್ನು ಆರಂಭದಿಂದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಚಿತ್ರ ಸೂಪರ್ ಹಿಟ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಆಗಿರುವುದೇ ಬೇರೆ. ಮಧ್ಯಂತರದವರೆಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಕತೆಯ ಎಳೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆರೆತು ಅರ್ಥ ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲೇನು ಮಿಸ್ ಹೊಡೀತು ಎಂಬ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಹೊರಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆಗಾರರು ಸೂರಿಯೇ!

ಓಂ, ಜೋಗಿ, ಕಡ್ಡಿಪುಡಿಯಂತೆಯೇ ಟಗರುವಿನಲ್ಲೂ ಮಚ್ಚೇ ಹೀರೋ, ಮಚ್ಚೇ ವಿಲನ್. ಶಿವಣ್ಣ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಪಿಸ್ತೂಲಿಗೂ ಗೌರವವಿದೆ. ಸ್ಟೈಲೀಸ್ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಚ್ಚು, ಪಿಸ್ತೂಲು ಎರಡಕ್ಕೂ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿರುವ ಶಿವಣ್ಣನ ನಟನೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿಲನ್ ಪಾತ್ರದ ಧನಂಜಯ ಮತ್ತು ವಶಿಷ್ಟ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಭೇಷ್, ವಾಹ್ ಅಂತೆನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧನಂಜಯ ಅವರಂತೂ ತೆಲುಗಿನ ರಾಣಾ ದಗ್ಗುಬಾಟಿ ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿಯ ರಣವೀರ್ ಸಿಂಗ್ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಆಗಲಾರದು. ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯನ್ನೇ ತನ್ನಿಚ್ಚೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಫ್ರೀಬರ್ಡ್ ಹುಡುಗಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾನ್ವಿತಾ ರೆಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ .ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ ಅಕ್ಕನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾ  ಉತ್ತಮ ನಟನೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಸಿಗೆ ಮಳೆಯಂತೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಳಿಯುವ ಪ್ರೇಮಕತೆ ರೌಡಿಸಂ ಮುಂದೆ ಸೊರಗಿದ ಹೀರೆಕಾಯಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಕತೆ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದಾದರೆ ಅಮಾಯಕ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಪಟಾಯಿಸಿ ಮುಗಿಸುವ ಹನಿ ಟ್ರಾಪ್ ದಂಧೆಗೆ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗುವ ರೌಡಿಸಂ ವಾರಸುದಾರರಾದ ಕಾಕ್ರೋಚ್ , ಅವರಣ್ಣ ಡಾಲಿ, ‘ರಕ್ತಗೆಳೆಯ’ ಚಿಟ್ಟೆ ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕುಯುಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಆಳುವ ಅಂಕಲ್ ಬಾಸ್, ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಮಟ್ಟ ಹಾಕಲು ನಿಯೋಜಿತರಾಗುವ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಶಿವು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನೇ ಸಫಾ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಹೊಡೆಯುವ ಡೈಲಾಗ್ ಗಳು ಶಿಳ್ಳೆ, ಚಪ್ಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಕೂದಲು ಬಿಟ್ಟೊರೆಲ್ಲ ಗಂಡಸೇ ಆಗುವುದಿದ್ದರೆ ಕರಡಿ ದೊಡ್ಡ ಗಂಡಸು ಆಗಬೇಕಿತ್ತು, ನೀನಾರಿಗಾದೆಯೋ ಎಲೆ ಮಾನವ ಗೀತೆ ರಚನೆಕಾರರ ಹೆಸರೇಳಿದರೇ ಜೀವ ತೆಗೆಯದೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ರೌಡಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆಫ್ಸನ್  ಸೇರಿದಂತೆ ರೌಡಿಗಳ ಜತೆ ಶಿವಣ್ಣನ ಶಬ್ದವೈಡೂರ್ಯ ಕತೆ ಮೀರಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ಮನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ ಅವರ ‘ಗುಮ್ಮ ಬಂದ ಗುಮ್ಮ’ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲ ಹಾಡುಗಳು ಸ್ತೃತಿಪಟಲದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಧನಿಸುತ್ತವೆ. ಸಂಗೀತ ಸೊಂಪಾಗಿದೆ. ಮಹೇಂದ್ರ ಸಿಂಹ ಅವರ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಹಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಕತೆಯ ಓಘವೇ ವಿಲನ್. ನಟನೆಯೇ ಹೀರೋ. ಹೀಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ‘ಬಂಗಾರ ಪಂಜರ’ದ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ‘ಮೈಲಾರಿ’ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ‘ಟಗರು’ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಟಗರುವಿನಿಂದ ಗುದ್ದಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ!
-ಭಾನುಮತಿ
-Ad-

Leave Your Comments